Yad şəhərin yad evində oturmuşam,

yadlaşıram keçmişimə.

Yad fincana çay süzürəm,

yad krandan gələn suyu qaynatmışam,

dəmləmişəm,

yad masada tək içirəm.

Yad ay baxır pəncərədən,

yad səs gəlir,

yad küçədən,

yad meh əsir,

ağ pərdədən..

dolur içəri,

nəfəsimə qarışır,

hər alışda nəfəsimi yadlaşdırır,

axır ürəyimə yad nəfəsim,

ürəyimi daşlaşdırır..

Nə qədər yad əşya baxır

Hal-hazırda gözlərimə,

doğmalaşırlar,

yaddaşımda yer edirlər özlərinə.

Dilimdə dilim yadlaşır,

Beynimdə fikrim..

yadlaşıram sizə,

yadlaşıram özümə.

Yadlaşır alışdığım yuxular,

qorxular,

qulağımda səslər yadlaşır,

burnumdakı qoxular.

Hər saniyə keçdikcə,

yadlaşa-yadlaşa gedir bütün anılar.

Ardlarınca baxırammı?

Baxmıram.

Bircə dənə şeir yazıb,

şeirlə də yola salıram.

Bir cavab yazın